¿Ves todos los idiomas arriba? Traducimos las historias de Global Voices para que los medios ciudadanos del mundo estén disponibles para todos.

Entérate más sobre Traducciones Lingua  »

Bulgaria: Estudiantes de Sofía planean protestar si se impone toque de queda

El 29 de febrero, un estudiante de 19 años murió durante una violenta riña con otros tres estudiantes. El trágico accidente ocurrió en Sofía, en el distrito Studentski Grad (Ciudad Estudiantil), donde las universidades públicas búlgaras ofrecen alojamiento a precios accesibles a sus estudiantes. No está claro quién es exactamente el responsable por la muerte del estudiante, pero toda la situación encendió un debate tanto en los medios convencionales como en los medios ciudadanos.

Como respuesta, el gobierno decidió [bg] imponer un toque de queda en el distrito: las casas habitación serán accesibles hasta las 11 pm y nadie estará autorizado a entrar entre las 11 pm y las 6 am. Además, desde el 5 de abril en adelante, a los invitados les estará prohibido entrar sin identificación. Finalmente, el gobierno prometió que instalaría observatorios de circuito cerrado de televisión en cada nivel de los edificios del distrito.

Esta medida tiene cierto aroma que hace recordar las prácticas empleadas bajo el régimen comunista, y ha indignado a más de una persona. El usuario de Twitter @GreenLSK escribió [bg]:

@GreenLSK: Колко се радвам, че не живея в Студентски град… Как ще им слагат вечерен час, бе?

Me alegro mucho de no vivir en Studentski Grad… ¿Cómo es que van estar sujetos a un toque de queda?

El toque de queda fue denunciado inmediatamente como ineficiente e insultante. Así, el blogger Anguel Igov ofrece una opinión [bg] que da que pensar sobre por qué “el toque de queda no va a funcionar”:

Мярка лесна за въвеждане, трудна за налагане и в крайна сметка напълно безсмислена. Вечерни часове има в подобни общежития по света и практиката показва, че потърпевшите от тях са много изобретателни в заобикалянето им. Но вечерният час е безсмислен не защото няма да се спазва, а защото дори да се спазва, няма да реши проблема с атмосферата на Студентски град – която предразполага към всичко друго, само не и към учене, и очевидно създава ред опасности за здравето и живота на обитаващите го.

Като съм казал “проблема”, дайте да видим къде е всъщност той. Предлагам ви два отговора: а) проблемът е в студентите; б) проблемът е в кръчмите и чалготеките, превзели квартала. Мярката “вечерен час” почива на логиката, че верен е отговор а): дайте да затворим студентите по стаите след определен час и всичко ще бъде наред.

Esta medida es fácil de implantar, difícil de aplicar y por último no tiene ningún sentido. La actividad en horas de la noche es frecuente en residencias similares en otros países y la experiencia muestra que sus víctimas son muy creativas para eludirlas. Pero el toque de queda no tiene sentido, no porque vaya a ser respetado, sino porque –aunque se respetara– no resolverá el problema de la atmósfera en Studentski Grad – que predispone a todo menos a estudiar y crea obvios riesgos a la salud y la vida de los que viven ahi. Como dije “problema”, veamos dónde está. Les sugiero dos respuestas: a) el problema son los estudiantes; b) el problema está en los pubs y clubes [chalga] que inundan el barrio. La medida “toque de queda” se basa en la lógica de que la fiel respuesta es a): encerremos a nuestros estudiantes para que estén seguros luego de un cierto tiempo y todo estará bien.

Como señala, el verdadero problema son las condiciones de vida en Studentski Grad, denunciadas como insalubres y excesivamente insuficientes para un estudio óptimo. Ciertamente, por lo general tres estudiantes comparten una habitación de 25 a 30 m2, todo el distrito tiene una sola biblioteca, no hay tiendas de libros y hay innumerables pubs y clubes chalga. Las a menudo desagradables opiniones de los medios [bg] que retratan a los estudiantes como jóvenes flojos, desinteresados y eternamente ebrios con dudosos valores morales nunca han dejado de aparecer. Sorprendentemente, esto sucede luego de los escasos trágicos accidentes cuando los medios convencionales y diversos expertos explican hasta la saciedad lo violentos que son los estudiantes y cómo amenzan el desarrollo futuro de Bulgaria.

Student quizz at the Faculty of History, University of Sofia: another entertainment is possible! Photo by Zornitza Radulova (CC-by-SA 3.0)

Sesión estudiantil de la Facultad de Historia, Universidad de Sofía: otro entretenimiento es posible! Foto de Zornitza Radulova (CC-BY-SA 3.0)

Así, el toque de queda se presenta a la población como la única manera de calmar a un grupo de personas cuyos más bajos instintos animales los transforman en un peligro  público. A su vez, el gobierno actúa como un domador, y compensa el presunto fracaso de la universidad. Algunos alegaron [bg] que esta medida es solamente una imitación de la acción:

Вечерният час няма да реши нищо по никакъв начин. Това е поредният блъф на държавата за пред обществото, с надеждата, че като отчетат някаква дейност, всичко пак ще се забрави. Най-вероятно то така и ще стане… засега.

Este toque de queda no solucionará nada de nada. Este es otro alarde del estado al público, con la esperanza de tomar en cuenta cualquier actividad, todo se olvidará de nuevo. Lo más probable es que estará bien… por ahora.

Otros como Ivaylo Dinev [bg], colaborador de Global Voices en búlgaro, reaccionó a esta tergiversación con numerosos argumentos que describen [bg] dónde está el verdadero problema: no en las personas, sino en el ambiente que las envuelve y en la irresponsabilidad que genera:

Не считам, че пресилено ще прозвучи, ако реша да определя българското студентсване като една самозаблуждаваща се свобода на безотговорността. Една свобода без отговорности. […]

Студентите обаче, и бих се самоцитирал, не сме виновни, защото ние сме продукт.
Социалната роля „Студент” е продукт на цялото общество, което задава изискванията към своите най-жизнени части. Нужно е да разберем, и това е пределно ясно, че студентите не се самопроизвеждат.
Занижените критерии към студентите не стимулират дейното им участие в образователния процес. Оценките се изкарват лесно, а изпитите са веднъж на семестър. Защо тогава да не се напиват и пребиват ежедневно? Защо да не мързелуват? Всъщност мързел ли е, когато никой не изисква да свършиш някаква, дори минимална работа през годината?

No creo que suene improbable si decido definir a los estudiantes búlgaros como una forma de autoengaño de libertad de irresponsabilidad. Una libertad sin responsabilidad. […] Sin embargo, los estudiantes, y me incluiría acá, no somos culpables porque somos un producto. El rol social de un “estudiante” es un producto de la sociedad, que especifica los requerimientos para sus partes más vitales. Necesitamos entenderlo y es claro que los estudiantes no surgen de la nada.Los bajos criterios de la universidad no animan a los estudiantes a participar de manera activa en el proceso educativo. Las calificaciones no se obtienen fácilmente y los exámenes son una vez cada semestre. ¿Por qué no beber y golpear gente todos los días? ¿Por qué no ser perezosos? En verdad, ¿es pereza cuando nadie te exige terminar ningún trabajo, por mínimo que sea, durante el año?

La movilización estudiantil en contra de esta medida fue tan fuerte que BNR (la Radio Nacional Búlgara) realizó una entrevista [bg] con tres estudiantes y la transmitió, lo que provocó una reacción del Ministerio de Educación, que afirmó [bg] que controlaría todos los pubs del distrito y cerraría los ilegales.

En su entrevista, los estudiantes señalaron [bg] los verdaderos problemas que los funcionarios habían estado evitando hasta ese momento:

Не трябва да се лъжем, че има някакви лоши хора в Студентски град, мутри, примерно, които са дошли ей така. Те са дошли, защото им е позволено, и то от ректорите на университетите.

No debemos hacernos de la vista gorda: hay malas personas en Studentski Grad, la mafia, por ejemplo, que llegó sin problemas. Vinieron porque se les permitió, y eso vino de los decanos.

Ciertamente, los decanos son los respresentantes oficiales de las universidades públicas, y son responsables por los alojamientos de vivienda y del uso que dan los empresarios privados a las partes desocupadas. Así, a los estudiantes se les acusa de ir a pubs en lugar de estudiar, pero los decanos universitarios son los que firman estos acuerdos de alquileres con los dueños de pubs.

Screenshot from the Facebook event page

Captura de pantalla de la página de Facebook.

Imponer o no un toque de queda total lo decide el 5 de abril el Consejo de Decanos. Se ha creado un evento en Facebook [bg], con un llamado a la protesta en el caso que se imponga el toque de queda. La motivación[bg] que tiene detrás parece simple:

Поощряването на простотията в една самозаблуждаваща се свобода без отговорности направи Студентски град „Град на греха”. И докато данъкоплатците осигуряват пиршества и забавления, смятайки че зад тях се крият денонощия четения на тежки томове, обществото ще се самозаблуждава, че висшето образование е качествено.

Някой трябва да прекъсне затворения кръг. И неминуемо това ще се случи.

La promoción de la estupidez en una libertad autoengañada sin responsabilidad ha transformado a Studentski Grad en un “Ciudad del Pecado”. Y mientras los contribuyentes ofrecen festines y entretenimiento pensando que detrás se esconden días de grandes volúmenes de estudio, se mantendrá el error de que la educación superior es de alta calidad. Alguien tiene de romper el círculo. Y eso va a ocurrir inevitablemente.

Inicie la conversación

Autores, por favor Conectarse »

Guías

  • Por favor trate a los demás con respeto. Comentarios conteniendo ofensas, obscenidades y ataque personales no serán aprobados.